Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) ανέφερε στις 23 Σεπτεμβρίου ότι εργαστήριο στη Λισαβόνα, το οποίο πραγματοποιήθηκε από 14 έως 18 Σεπτεμβρίου με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA) και τη στήριξη του World Maritime University, εξέτασε τις επιπτώσεις για την επάρκεια και την εκπαίδευση ναυτικών σε πλοία που χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα και αναδυόμενες τεχνολογίες. Η συζήτηση κάλυψε αμμωνία, μεθανόλη, υδρογόνο, μπαταρίες και συστήματα δέσμευσης άνθρακα επί του πλοίου.
**Επιβεβαιωμένη εξέλιξη.** Το εργαστήριο δεν δημιούργησε νέο υποχρεωτικό πιστοποιητικό εκπαίδευσης ούτε άμεση επιχειρησιακή απαίτηση. Η ουσιαστική του σημασία είναι ότι συνέδεσε την τεχνολογική μετάβαση με τη συνεχιζόμενη συνολική αναθεώρηση από τον ΙΜΟ της Σύμβασης και του Κώδικα STCW, ενώ συνεχίζεται η εργασία για διατάξεις εκπαίδευσης προσωπικού σε πλοία με εναλλακτικά καύσιμα και νέες τεχνολογίες. Οι συμμετέχοντες εξέτασαν επίσης πρακτικά εργαλεία εκπαίδευσης, όπως πλοίο με μπαταρίες, e-Lab και εγκαταστάσεις εικονικής πραγματικότητας.
Το θέμα είναι σημαντικό, διότι η τεκμηρίωση ασφάλειας ενός πλοίου διπλού καυσίμου ή πλοίου με νέα τεχνολογία δεν περιορίζεται στην έγκριση σχεδίασης, στις ρυθμίσεις ανεφοδιασμού ή στις προδιαγραφές καυσίμου. Εξαρτάται επίσης από το κατά πόσο προσωπικό φυλακής, προσωπικό μηχανής, πλοίαρχοι, ομάδες ξηράς και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης μπορούν να αναγνωρίζουν μη κανονικές συνθήκες, να εκτελούν διαδικασίες και να επικοινωνούν αξιόπιστα στη διεπαφή πλοίου–ξηράς. Η πρόσφατη εργασία του CCC 12 του ΙΜΟ για οδηγίες ασφάλειας εναλλακτικών καυσίμων, συμπεριλαμβανομένης της αναθεωρημένης καθοδήγησης για μεθανόλη/αιθανόλη, δείχνει παράλληλα ότι η επιχειρησιακή ανάπτυξη προχωρά ταχύτερα από την πλήρη εναρμόνιση απαιτήσεων επάρκειας για κάθε τεχνολογία.
**Ανάλυση.** Για τους διαχειριστές, το άμεσο ζήτημα είναι η τεκμηρίωση και όχι η υπόθεση. Ένα γενικό αρχείο εξοικείωσης μπορεί να μην επαρκεί όταν η συγκράτηση καυσίμου, ο αερισμός, η ανίχνευση, η λογική διακοπής, τα ΜΑΠ, η ακολουθία ανεφοδιασμού ή οι ρυθμίσεις έκτακτης ανάγκης διαφέρουν ουσιωδώς από συμβατικές λειτουργίες. Επομένως, οι πίνακες εκπαίδευσης πρέπει να συνδέονται με τον πραγματικό εξοπλισμό και το επιχειρησιακό προφίλ, συμπεριλαμβανομένων προσεγγίσεων λιμένων, προμηθευτών καυσίμου, διεπαφών φορτίου και εξωτερικών ανταποκριτών.
**Γιατί έχει σημασία.** Πλοιοκτήτες και ναυλωτές πρέπει να αντιμετωπίζουν την ετοιμότητα του πληρώματος ως προϋπόθεση ανάπτυξης πλοίων εναλλακτικών καυσίμων και όχι ως διοικητική εργασία μετά την παράδοση. Για συμφέροντα P&I, ασφαλιστές και χειριστές απαιτήσεων, η ποιότητα της τεκμηριωμένης επάρκειας, των ασκήσεων, των διαδικασιών και των παραδόσεων βάρδιας μπορεί να είναι καθοριστική για την ανασύνθεση ενός περιστατικού. Συμφέροντα φορτίου και λιμένες θα πρέπει επίσης να αποσαφηνίζουν επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης, ζώνες αποκλεισμού και ευθύνες κλιμάκωσης πριν από προσέγγιση ή ανεφοδιασμό με νέο καύσιμο. Το εργαστήριο δεν αποτελεί νέο κανόνα, αλλά αποτελεί έγκαιρο σήμα ότι η ανθρώπινη ικανότητα γίνεται κρίσιμο μέτρο ελέγχου στη ναυτιλιακή απανθρακοποίηση.
Η τεχνολογία υποστήριξε την έρευνα και τη σύνταξη. Η TWS διατηρεί την εκδοτική ευθύνη για το δημοσιευμένο περιεχόμενο και τις πηγές.
Χρειάζεστε επιχειρησιακή υποστήριξη;