Οι συνομιλίες του ΙΜΟ για τα αέρια του θερμοκηπίου αφήνουν άλυτες τις λεπτομέρειες του Πλαισίου Net-Zero πριν από το παράθυρο αποφάσεων του Δεκεμβρίου

Η 22η Μεσοδιαστημική Ομάδα Εργασίας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού για τη Μείωση των Εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου από Πλοία (ISWG-GHG 22), η οποία συνεδρίασε στο Λονδίνο από 1 έως 4 Σεπτεμβρίου 2026, ολοκληρώθηκε χωρίς να επιλύσει τις βασικές διαφορές σχετικά με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις του Παραρτήματος VI της MARPOL που θα δημιουργούσαν το Πλαίσιο Net-Zero του ΙΜΟ.

Επιβεβαιωμένο αποτέλεσμα: ο ΙΜΟ ανέφερε ότι οι αντιπρόσωποι εξέτασαν προτάσεις για την αντιμετώπιση των ανησυχιών σχετικά με τα μεσοπρόθεσμα μέτρα και ότι ο Πρόεδρος διαπίστωσε προθυμία για περαιτέρω πρόοδο. Ωστόσο, η Ομάδα κάλεσε τις ενδιαφερόμενες αντιπροσωπείες να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις μεταξύ των συνόδων, αντί να καταλήξουν σε συμφωνημένο τελικό κείμενο. Οι εργασίες για τις κατευθυντήριες οδηγίες εφαρμογής αναβλήθηκαν λόγω χρονικών περιορισμών. Η εξέταση του πλαισίου Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής (LCA) του ΙΜΟ αναβλήθηκε επίσης για την επόμενη συνεδρίαση της ομάδας.

Το χρονοδιάγραμμα είναι πλέον πιεσμένο. Η ISWG-GHG 23 έχει προγραμματιστεί για 23-27 Νοεμβρίου 2026, αμέσως πριν από τη MEPC 85, η οποία προβλέπεται από 30 Νοεμβρίου έως 3 Δεκεμβρίου. Η αναβληθείσα έκτακτη σύνοδος της MEPC προγραμματίζεται να επαναληφθεί στις 4 Δεκεμβρίου, υπό την προϋπόθεση των συζητήσεων στη MEPC 85. Αυτές οι ημερομηνίες αποτελούν την επόμενη επίσημη ευκαιρία να καθοριστεί εάν το πλαίσιο μπορεί να προχωρήσει προς υιοθέτηση ή χρειάζεται περαιτέρω διαπραγμάτευση.

Η BIMCO, η οποία συμμετείχε στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου, ανέφερε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ουσιαστικές διαφωνίες για τη μορφή και τη φιλοδοξία της πορείας έντασης καυσίμου ως προς τα αέρια του θερμοκηπίου· για το αν το σύστημα πρέπει να χρησιμοποιεί ένα ή δύο επίπεδα συμμόρφωσης· για το αν πρέπει να δημιουργεί κεφάλαια· και για τον τρόπο κατανομής τυχόν εσόδων ή ανταμοιβών. Η αξιολόγηση της BIMCO δεν αποτελεί απόφαση του ΙΜΟ, αλλά είναι μια χρήσιμη κλαδική αποτύπωση των λειτουργικών ζητημάτων που παραμένουν ανοικτά. Ξεχωριστά, η Getting to Zero Coalition ζήτησε προβλέψιμους στόχους, σταθερή αγορά πιστώσεων και σαφείς μηχανισμούς ανταμοιβής για τη στήριξη επενδύσεων σε καύσιμα και τεχνολογίες μηδενικών εκπομπών.

Γιατί έχει σημασία: οι διαχειριστές και οι ναυλωτές δεν πρέπει να θεωρούν το μελλοντικό παγκόσμιο μοντέλο συμμόρφωσης οριστικοποιημένο. Οι εκκρεμείς επιλογές σχεδιασμού μπορεί να επηρεάσουν ουσιωδώς τις στρατηγικές προμήθειας καυσίμων, την οικονομική απόδοση του ταξιδιού, τη συμβατική κατανομή του κόστους συμμόρφωσης, τους ελέγχους δεδομένων άνθρακα και την αξία επενδύσεων σε εναλλακτικά καύσιμα ή αποδοτικότητα. Οι φορτωτές και οι ασφαλιστές πρέπει επίσης να αναμένουν αυξημένο έλεγχο των αποδεικτικών στοιχείων προέλευσης καυσίμου, της ποιότητας των δεδομένων εκπομπών και της συμβατικής ευθύνης για ανεπαρκή κανονιστική επίδοση.

Ο βραχυπρόθεσμος σχεδιασμός πρέπει συνεπώς να παραμείνει βασισμένος σε σενάρια: να διατηρούνται ελέγξιμα αρχεία καυσίμου και εκπομπών· να εξετάζονται ρήτρες ναυλοσυμφώνων και συμβάσεων προμήθειας υπό περισσότερες από μία πιθανές δομές συμμόρφωσης· και να διακρίνονται οι επενδύσεις που βελτιώνουν ήδη σήμερα την επαληθευμένη λειτουργική αποδοτικότητα από εκείνες που εξαρτώνται από μελλοντικούς κανόνες ανταμοιβών ή πιστώσεων. Η κατεύθυνση παραμένει προς λογοδοσία βάσει εκπομπών κύκλου ζωής, αλλά η τελική παγκόσμια αρχιτεκτονική και ο χρόνος εφαρμογής της δεν είναι ακόμη βέβαια.